ร้านคิงคองบุฟเฟต์ แพงแต่อร่อย

ร้านคิงคอง ร้านอาหารปิ้งย่าง สไตล์เกาหลี-ญี่ปุ่น 

ตั้งอยู่ใกล้ ๆ สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส ชิดลมหรือที่เราเรียกกันว่าซอยหลังสวนนั่นเอง 

ราคาต่อหัว ๔๕๐ บาท สามารถกินได้ ๒ ชั่วโมง

เมนูอาหารของทางร้าน มีทั้ง ข้าวสวย ข้าวผัดกระเทียม ซุปคิงคอง 

สำหรับอาหารปิ้งย่างก็มี  กุ้ง เนื้อสัน เนื้อติดมัน เนื้อลาย 

และยังมีเนื้อหมู เนื้อไก่ ปลาหมึก ปลาแซลมอน และผักต่างๆ

มีน้ำจิ้มรสเด็ด พร้อมกับน้ำซุปที่กลมกล่อม รวมถึงเครื่องดื่มและขนมหวาน

บรรยากาศหน้าร้านคิงคอง

ฉันได้มีโอกาสไปกินร้านนี้มา เพราะเป็นวันเกิดของพี่คนหนึ่งที่โบสถ์ 

ไปกินแล้วติดใจมาก อาหารอยู่ในเกรดที่ดี 

บางคนอาจจคิดว่าราคาต่อหัวค่อนข้างแพง

แต่เมื่อเทียบกับคุณภาพของอาหารแล้วถือว่าไม่แพงเลย

ฉันกับพี่ ๆ ที่โบสถ์ ไปกินกันแล้วติดใจมาก



ฉันเป็นผู้หญิงกรุ๊ป A

 ฉันเป็นผู้หญิงกรุ๊ป A ที่......

มีความคิดสร้างสรรค์ แต่มักไม่ได้ริเริ่ม 

เป็นพวกที่ชอบคิดว่าคนอื่นคงไม่เข้าใจ ก็เลยไม่อธิบาย

ชอบอ่านนู่นอ่านนี่ เช่น ฉลากบนขวดแชมพูเวลาอาบน้ำ

ชอบพูดคนเดียว บ่นงึมงำ

ไปร้านอาหารไหนครั้งแรกจะมีปัญหากับการเลือกทานมาก มันเยอะแยะไปหมด อะไรเด็ดน้า~ สุดท้ายก็สั่งอาหารง่ายๆแทน "ข้าวไข่เจียวค่ะ"

มักเข้าไปอยู่ในสถานการณ์ที่ ต้องฟังคนอื่นบ่นให้ฟัง "เอ่ออ.. จ้าๆ สู้ๆนะ"

เวลาโมโหอะไรแล้วจะทำอะไรออกมา ไม่เป็นงานเลย

เป็นอันดับต้น ๆ ของคนประเภทน่า แกล้ง

ชอบดีใจอะไรอยู่คนเดียว ในใจโลดโผน มีความสุขกับอะไรเล็กๆในโลกของเรา

ถ้ากินของอร่อยแล้วจะแนะนำให้เพื่อน ถ้าเพื่อนบอกว่าอร่อยจะภูมิใจมาก

ไม่ชอบปล่อยอะไรให้ค้างคาใจ

เรื่องเล็ก ๆ ก็ต้องวางแผนด้วย เพราะเราเป็นคนที่คิดอย่างเป็นระบบต่างหาก

เพราะเป็นคนมีเหตุผลพอ จึงรับฟังเหตุผลคนอื่นด้วย

Sakura House ร้านลึกลับ ณ ข้าวสาร

ร้านอาหารญี่ปุ่น แสนลึกลับ ตั้งอยู่บนตึกแปลก ๆ ตึกหนึ่งที่ถนนข้าวสาร

หากใครที่ไม่ได้ไปกับคนที่รู้จักเส้นทางไปร้านเป็นอย่างดี

อาจหลงทาง หรือหาร้านไม่เจอก็เป็นได้

ฉันได้มีโอกาสไปกินที่ร้านนี้ เพราะพี่ที่โบสถ์คนหนึ่งพาไป อาหารรสชาติพอใช้

ราคาเหมือนร้านอาหารญี่ปุ่นอื่น ๆ ตามท้องตลาดทั่วไป มีเมนูมากมายให้เลือก

ไปกินร้านนี้รู้สึกสนุกมาก ที่สนุกไม่ใช่เพราะร้านมีกิจกรรมอะไรให้ทำ แต่สนุกเพราะทางเดินที่จะหาร้านเจอนี่ช่างลึกลับเสียยิ่งกระไร ต้องเดินเข้าไปหลังตึก ๆ หนึ่ง แล้วเดินขึ้นชั้นบนไปเรื่อย ๆ ผ่านร้านทำฟันผ่านผนังโทรม ๆ เดินไปจนเจอร้านที่อยู่ชั้นบน 

..... หาร้านให้เจอกันนะคะ ...... 

^_____________^

ฉันอยากเป็นนักข่าว

ตั้งแต่เด็ก ๆ เวลาคุณครูหรือใคร ๆ ถามว่า ฉันอยากเป็นอะไร
ฉันเองไม่เคยคิดอยากเป็นพวกคุณครู

คุณหมอ พยาบาล หรืออาชีพที่เด็ก ๆ คนอื่น ๆ คิดเลย ฉันอยากเป็นนักข่าวมาตั้งแต่เด็ก

แล้วจนมาถึงตอนนี้ฉันเองก็ยังไม่เคยเปลี่ยนแปลงความฝันเลย

ฉันชอบดูข่าว ชอบอ่านข่าว ชอบรู้เรื่องราวความเป็นไปต่าง ๆ ในโลกมาตั้งแต่เด็ก ๆ

และยิ่งโตขึ้นก็ยิ่งชอบอ่านหนังสือประเภทอื่น ๆ มากขึ้น ทำให้แนวทางในชีวิตเริ่มชัดขึ้นคือ

รู้สึกมีความสุขที่ได้ทำงานกับกระดาษมากกว่างานที่เป็นสื่อประเภทอื่น ๆ

เลยเริ่มชัดเจนในตัวเองว่า ฉันอยากเป็นนักข่าวหนังสือพิมพ์

เมื่อฉันชัดเจนในตัวเองแล้ว ฉันก็มุ่งหน้าไปสู่ทางที่เป็นความฝันมาตลอด

คือเลือกสอบเข้าเฉพาะมหาวิทยาลัยที่เปิดสอนสาขาวารสารศาสตร์

และสุดท้ายฉันก็ได้เรียนวารสารสมดังใจ

ในวิชาเอกที่ฉันเรียน ทุกวิชาที่เรียนรู้ ฉันชอบ ฉันมีความสุข และอยากที่จะเรียนรู้มากขึ้น

ฉันเข้าใจแล้ว กับคำที่ใคร ๆ บอกไว้ว่า "ทำในสิ่งที่รักแล้วจะมีความสุข"

ตอนนี้ฉันมีความสุขกับทางที่ตัวเองเลือกจริง ๆ

ชีวิต 150 เซนติเมตร

ชีวิต 150 cm หนังสือที่เจอโดยบังเอิญที่ร้านคิโนะ แว๊บแรกที่เห็นก็สะดุดตาเลยทีเดียว เอ๊ะ สูงพอ ๆ กับเราเลยยยย พอเปิดดูก็ติดหนึบวางไม่ลง บวกกับกำลังลดราคาเลยซื้อมาไว้ในครอบครองทั้ง ๓ เล่ม

การ์ตูนเรื่องนี้ Naoko เล่าถึงชีวิตของตัวเธอเองกับความสูงที่ด้อยกว่าชาวบ้านชาวช่องตั้งแต่เด็ก จนความสูงมาอยู่ที่ 150 เซนติเมตร แล้วก็ติดแหงกอยู่อย่างนั้นจนถึงปัจจุบัน

การ์ตูนเล่มนี้เล่าถึงเรื่องคอยรบกวนจิตใจมนุษย์ 150 เซ็นต์อย่างเธอ ตั้งแต่เรื่องวิธีเอาตัวรอดบนรถไฟ, เรื่องใหญ่ของสาวๆ อย่างการหาชุดที่เข้ากับส่วนสูง ไปจนถึงเรื่องการงาน ด้วยน้ำเสียงเจืออารมณ์ขัน และลายเส้นน่ารัก ๆ แบบการ์ตูนผู้หญิง

นอกจากจะพูดถึงบรรดาเรื่องไม่สะดวกเหล่านั้นแล้ว ยังพูดถึงวิธีจัดการกับเรื่องเหล่านั้น ไม่ว่าจะเป็นการเลือก หรือตัดแต่งเสื้อผ้าให้พอดีตัว หรือไม่ก็ต้องเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตกับข้อจำกัดของตัวเอง เช่น ถ้าเกาะห่วงจับบนรถไฟไม่ได้ ก็ใช้วิธีเกาะแขนเพื่อนที่กำลังเกาะห่วงอยู่ หรือไม่ก็ใช้ร่มแขวนกับห่วง แล้วเกาะร่มแทน

ฉันชอบดูมารูโกะ

มารูโกะ การ์ตูนญี่ปุ่นน่ารัก ๆ ที่ฉันหลงรัก และติดหนึบมาตั้งแต่เด็ก ๆ 

ชอบมากกว่าการ์ตูนเรื่องไหน ๆ 

อาจเป็นเพราะว่ามารูโกะเป็นเด็กผู้หญิงที่มีแม่แบบนั้น มีพี่สาวแบบนั้น 

คล้าย ๆ กับครอบครัวของฉัน ยิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกว่า มารูโกะจังนี่เหมือนตัวฉันเลย ฮา ๆ ๆ 

ตอนที่ชอบที่สุด จริง ๆ ก็ชอบทุกตอน 

แต่มีตอนหนึ่งที่ฉันจำได้ไม่เคยลืม คือตอนมารูโกะ โดนคุณแม่ตัดผมแล้วออกมาเด๋อด๋า 

ดูแล้วมันช่างเหมือนกันฉันตอนเด็ก ๆ เสียจริง แอบอินไปกับมารูโกะเลย

ตอนนี้พอโตขึ้น ฉันก็ยังดูมารูโกะอยู่ ฮา ๆ ๆ 

เวลาที่ฉันเครียด ๆ งานเยอะ คิดอะไรไม่ออก หรือ ท้อแท้ 

การดูมารูโกะก็เป็นอย่างหนึ่งที่ช่วยให้ฉันหายได้

ฉันรักมารูโกะจัง

Twilight

 

ทไวไลท์ หนังสืออีกชุดที่ฉันสะสม ไม่รู้ทำไมถึงตัดสินใจซื้อมาในตอนแรก 

ทั้ง ๆ ที่ตอนนั้นยังไม่ดังและไม่มีใครรู้จัก 

แต่พอซื้อมาอ่านแล้ววางไม่ลง ต้องรีบไปหาซื้อเล่มต่อ ๆ ไปทันที

หลาย ๆ คนบอกว่า อ่านอะไรอ่ะ หนังสือผู้ชายแย่งผู้หญิงกัน 

ซึ่งมันก็ใช่ว่าโดยรวมของเรื่องเป็นแบบนั้น 

แต่ที่ฉันชอบคือการจินตนาการ และความแฟนซีในหนังสือ 

ที่ถ่ายทอดออกมาได้สมจริง จนฉันอินตามต่างหาก

จากการที่ทั้งอ่านและทั้งดูหนังด้วยนั้น ฉันชอบแบบที่เป็นหนังสือมากกว่า 

รู้สึกว่าตัวหนังสือถ่ายทอดออกมาได้ถูกใจฉันมากกว่า 

และเมื่ออ่านหนังสือการจินตนาการตามภาพของฉัน

บางอย่างก็ไม่ตรงกับที่หนังถ่ายทอดออกมา 

แต่ยังไงก็ตามฉันก็ซื้อซีดีหนังมาเก็บไว้อยู่ดี ฮา ๆ ๆ เพราะพระเอกหล่อจริง ๆ